Magdalena Sawicka
Magister pielęgniarstwa, specjalistka w dziedzinie pielęgniarstwa chirurgicznego oraz absolwentka studiów licencjackich z zarządzania przedsiębiorstwem. Założycielka i redaktorka portalu edukacyjnego pielęgniarki.com.pl - Pielęgniarstwo i położnictwo w praktyce. Tworzy i redaguje treści poświęcone praktyce pielęgniarskiej oraz edukacji zawodowej pielęgniarek i położnych. Jako autorka i redaktorka współpracuje również z firmami z branży farmaceutycznej i medycznej, przygotowując specjalistyczne materiały edukacyjne i artykuły kierowane do profesjonalistów medycznych. Jest również współwłaścicielką Grupy Conway sp. z o.o., zajmującej się organizacją konferencji i wydarzeń, w tym projektów kierowanych do środowiska medycznego.
Po pracy najchętniej sięga po książkę albo idzie pobiegać, w zależności od tego, czy bardziej potrzebuje ciszy, czy ruchu...
Anozognozja - gdy pacjent nie uważa się za chorego. Co powinna wiedzieć pielęgniarka psychiatryczna?
Pacjent z rozpoznaniem schizofrenii twierdzi, że nigdy nie chorował psychicznie. Omamy słuchowe opisuje jako głosy realnych osób, które się z nim kontaktują. Urojenia prześladowcze uważa za rzeczywiste zagrożenie, a pobyt w szpitalu postrzega jako bezpodstawne ograniczenie wolności. Nie rozumie również, dlaczego miałby przyjmować leki, skoro, jego perspektywy, nie ma żadnej choroby. Takie zachowanie może być odbierane jako zaprzeczanie, upór, brak współpracy. W części przypadków problem jest bardziej złożony i wiąże się z ograniczonym wglądem we własny stan...
Ryzyko samobójstwa: sygnały ostrzegawcze, których nie wolno przeoczyć
Pacjent rzadko mówi wprost: „chcę popełnić samobójstwo”. Znacznie częściej kryzys ujawnia się poprzez zmianę zachowania, wycofanie, narastające poczucie beznadziei, nietypowe wypowiedzi dotyczące śmierci albo pozornie mało znaczące zdania: „nie mam już siły”, „wszyscy mieliby beze mnie spokój”, „to nie ma sensu”. Dla pielęgniarki i położnej takie komunikaty mają szczególne znaczenie. To właśnie personel pielęgniarski często spędza z pacjentem najwięcej czasu, obserwuje jego zachowanie w różnych porach dnia, widzi reakcje na informacje o rozpoznaniu czy...
Wczesne objawy nawrotu schizofrenii: co powinna zauważyć pielęgniarka?
U wielu pacjentów nawrót schizofrenii rozwija się stopniowo, a pierwsze sygnały mogą być mało swoiste: zaburzenia snu, wzrost napięcia, drażliwość, wycofanie z kontaktów, pojawiająca się podejrzliwość. W artykule opisujemy najczęstsze wczesne objawy nawrotu schizofrenii, które mogą pojawić się jeszcze przed wyraźnym nasileniem objawów psychotycznych. W praktyce pielęgniarskiej ważniejsze od pytania „czy pacjent ma objawy nawrotu?” może być pytanie: „
Anozognozja - gdy pacjent nie uważa się za chorego. Co powinna wiedzieć pielęgniarka psychiatryczna?
Pacjent z rozpoznaniem schizofrenii twierdzi, że nigdy nie chorował psychicznie. Omamy słuchowe opisuje jako głosy realnych osób, które się z nim kontaktują. Urojenia prześladowcze uważa za rzeczywiste zagrożenie, a pobyt w szpitalu postrzega jako bezpodstawne ograniczenie wolności. Nie rozumie również, dlaczego miałby przyjmować leki, skoro, jego perspektywy, nie ma żadnej choroby. Takie zachowanie może być odbierane jako zaprzeczanie, upór, brak współpracy. W części przypadków problem jest bardziej złożony i wiąże się z ograniczonym wglądem we własny stan...
Wczesne objawy nawrotu schizofrenii: co powinna zauważyć pielęgniarka?
U wielu pacjentów nawrót schizofrenii rozwija się stopniowo, a pierwsze sygnały mogą być mało swoiste: zaburzenia snu, wzrost napięcia, drażliwość, wycofanie z kontaktów, pojawiająca się podejrzliwość. W artykule opisujemy najczęstsze wczesne objawy nawrotu schizofrenii, które mogą pojawić się jeszcze przed wyraźnym nasileniem objawów psychotycznych. W praktyce pielęgniarskiej ważniejsze od pytania „czy pacjent ma objawy nawrotu?” może być pytanie: „
Ryzyko samobójstwa: sygnały ostrzegawcze, których nie wolno przeoczyć
Pacjent rzadko mówi wprost: „chcę popełnić samobójstwo”. Znacznie częściej kryzys ujawnia się poprzez zmianę zachowania, wycofanie, narastające poczucie beznadziei, nietypowe wypowiedzi dotyczące śmierci albo pozornie mało znaczące zdania: „nie mam już siły”, „wszyscy mieliby beze mnie spokój”, „to nie ma sensu”. Dla pielęgniarki i położnej takie komunikaty mają szczególne znaczenie. To właśnie personel pielęgniarski często spędza z pacjentem najwięcej czasu, obserwuje jego zachowanie w różnych porach dnia, widzi reakcje na informacje o rozpoznaniu czy...
