Społeczeństwo starzeje się, a wraz z nim – pielęgniarki i położne. Malejąca liczba urodzeń i zawieranych małżeństw, wzrost rozwodów i  związków nieformalnych, upodabnianie się wzorców płodności w mieście i na wsi, przesuwanie średniego wieku rodzenia w kierunku starszych roczników kobiet, korzystne zmiany w procesie umieralności i dalszym trwaniu życia oraz ruchy migracyjne, wszystko to wpływa na realne zagrożenie dla możliwości realizacji świadczeń zdrowotnych w systemie ochrony zdrowia w Polsce, wynika z raportu Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych na rok 2015.

Według raportu, największą grupę pielęgniarek stanowią te pomiędzy 41 a 50 rokiem życia, z kolei profesjonalistki powyżej 65. roku życia parokrotnie przewyższają odsetek tych najmłodszych, z grupy wiekowej 21-25 lat. Podobne tendencje obserwujemy w statystykach odnoszących się do położnych: porównując liczbę osób w wieku 21-25 lat do liczby osób powyżej 65 roku życia wyraźnie widać ujemne saldo (-897 osób). W związku z tym ani w grupie pielęgniarek, ani położnych nie ma komu przejmować schedy po starzejących się profesjonalistkach. 

Jako rozwiązanie NRPiP zaleca m.in. zabezpieczenie możliwości realizacji obowiązku kształcenia ustawicznego pielęgniarek i położnych oraz uregulowanie kwestii minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych wymaganych przy udzielaniu świadczeń w poszczególnych zakresach będących przedmiotem kontraktowania przez NFZ (w szczególności świadczeń udzielanych w trybie całodobowym) oraz ich ujednolicenia dla wszystkich podmiotów udzielających świadczeń finansowanych ze środków publicznych. 

Źródło: http://arch.nipip.pl/